युवा तथा खेलकुद मन्त्री बब्लु गुप्ताले पदबाट राजीनामा दिएका छन्। सतहमा हेर्दा यो एउटा सामान्य प्रशासनिक निर्णय जस्तो देखिन सक्छ, तर यसको राजनीतिक सन्देश र प्रभाव भने गहिरो छ। सत्ता, अवसर र आकांक्षाबीच सन्तुलन खोज्ने नेपालको राजनीतिक संस्कारमा यो कदमलाई अर्थपूर्ण रूपमा हेर्नुपर्ने आवश्यकता छ।
आगामी निर्वाचनमा प्रत्यक्ष राजनीतिक प्रतिस्पर्धामा उत्रिने तयारीका कारण मन्त्री पदबाट अलग हुनु लोकतान्त्रिक मूल्यका हिसाबले सकारात्मक संकेत मान्न सकिन्छ। पदमा बसेर चुनावी लाभ लिने परम्पराले राजनीतिप्रति जनविश्वास खस्किँदै गएको सन्दर्भमा बब्लु गुप्ताको राजीनामाले ‘नैतिक राजनीति’ को बहसलाई पुनर्जीवित गरेको छ। कम्तीमा पनि उनले पद र प्रतिस्पर्धालाई अलग राख्न खोजेको सन्देश दिएका छन्।
तर प्रश्न यहाँ मात्रै राजीनामासम्म सीमित हुँदैन। युवा तथा खेलकुद मन्त्रालय आफैंमा देशको ऊर्जा, सम्भावना र भविष्यसँग जोडिएको मन्त्रालय हो। छोटो कार्यकालमै मन्त्री फेरिनु, प्राथमिकता बदलिनु र नीति निरन्तरता कमजोर हुनु यस क्षेत्रको पुरानै समस्या हो। गुप्ताको राजीनामाले फेरि एकपटक यही अस्थिरताको यथार्थ उजागर गरेको छ।
राजनीतिक दलहरूका लागि यो घटनाले अर्को सन्देश पनि दिन्छ—चुनाव जित्न मन्त्री पद नै आवश्यक छैन, आवश्यक छ स्पष्ट दृष्टिकोण र जनविश्वास। यदि राजीनामापछि पनि गुप्ताले युवासँग जोडिएका मुद्दा, खेलकुद संरचना र अवसरको बहसलाई चुनावी एजेन्डाको केन्द्रमा राख्न सके, यो कदम औपचारिकतामा सीमित रहने छैन।