सागर ढकालको यो भनाइ केवल एक व्यक्तिको गुनासो होइन, यो नेपाली राजनीतिमाथि उठेको गम्भीर प्रश्न हो— “नेताहरूको पेशा के हो?” गुल्मीलाई उदाहरण बनाउँदै उनले गरेको टिप्पणीले देशभरि नै राजनीतिक संस्कृतिको वास्तविकता उजागर गर्छ। जनताले होटल चलाउनुपर्छ, किराना पसल खोल्नुपर्छ, गाडी चलाउनुपर्छ, पसिना बगाएर परिवार पाल्नुपर्छ। तर नेताहरूलाई किन यस्तो आवश्यकता पर्दैन? उनीहरू के गरेर बाँच्छन्? के उनीहरूले कहिल्यै श्रम गरेर खान्छन्?
ढकालको प्रश्न सीधा छ— “नेताहरूले अहिलेसम्म के गरे?” यो प्रश्नमा राजनीतिक जीवनको नैतिकताको गहिरो बहस लुकेको छ। राजनीतिलाई पेशा होइन, सेवा भनिन्छ; तर व्यवहारमा राजनीति नै मुख्य आयस्रोत बनेको देखिन्छ। चुनाव हार्दा पनि नेताहरू बेरोजगार हुँदैनन्, न उनीहरूलाई रोजगारी खोज्नुपर्ने बाध्यता हुन्छ। यसको अर्थ उनीहरू जनताको जीवनबाट अलग संसारमा बाँचिरहेका छन् भन्ने सन्देश जान्छ।
ढकालले डडेल्धुरामा हारपछि आफू काम गर्न गएको उदाहरण दिँदै भनेका छन्— “म के गल्ती गरे?” वास्तवमा, यही प्रश्न नेपाली राजनीतिको मूल समस्या हो। काम गर्नु अपराध होइन, बरु राजनीतिक नैतिकताको प्रमाण हो। समाजसेवा र रोजगारी सँगसँगै हुन सक्छ भन्ने उनको तर्कले राजनीतिलाई पुनः श्रम र इमानसँग जोड्ने प्रयास गर्छ।
आजको सन्दर्भमा राजनीतिमा देखिएको पेशागत निर्भरता, राज्यको स्रोतमा आश्रित जीवनशैली र जनताबाट टाढिएको नेतृत्वमाथि ढकालको भनाइले ऐना देखाएको छ। नेता हुनु भनेको जनताभन्दा फरक वर्गमा बस्नु होइन, जनताजस्तै संघर्ष गरेर, श्रमको मूल्य बुझेर, सेवा गर्नु हो भन्ने सन्देश उनको भनाइको सार हो।
एनएमबि न्यूज युटयुबमा पनि उपलब्ध छ । तपाई यहाँ क्लिक गरेर सब्सक्राइब गर्न सक्नुहुनेछ । साथै फेसबुक र ट्वीटरमार्फतपनि हामीसँग जोडिन सक्नुहुनेछ ।
वीरगन्जमा थप ३४ जनामा कोरोना पुष्टि
२०७७ साउन १४ गते बुधवार
निर्वाचनको विकल्प खोज्नु हुन्नः ऊर्जामन्त्री रायमाझी
२०७७ माघ २२ गते बिहिवार
नदी किनारमा एक महिला मृत फेला
२०७७ पुष ३ गते शुक्रवार
जसपाको समर्थन ओलीलाई, सांसदहरुलाई काठमाडौं छाडेर नजान निर्देशन
२०७८ जेष्ठ ७ गते शुक्रवार