राष्ट्रिय स्वतन्त्र पार्टी (रास्वपा) ले त्रिभुवन अन्तर्राष्ट्रिय विमानस्थल मा अलपत्र परेका दुई दर्जनभन्दा बढी नेपाली नागरिकको उद्धार गरेको घटनाले फेरि एकपटक हाम्रो राज्य संयन्त्रको कार्यक्षमतामाथि प्रश्न उठाएको छ। केन्द्रीय RAT विभागका कार्यवाहक प्रमुख आशिष थापाको संयोजकत्वमा गरिएको उक्त पहल मानवीय दृष्टिले सराहनीय छ। तर यसले केवल राहत मात्र होइन, गम्भीर विमर्शको ढोका पनि खोलेको छ।
विमानस्थलजस्तो संवेदनशील र अन्तर्राष्ट्रिय आवागमनको प्रमुख केन्द्रमा नागरिकहरू अलपत्र पर्नु सामान्य प्रशासनिक कमजोरी होइन। यो व्यवस्थापन, समन्वय र उत्तरदायित्वको कमीको संकेत हो। यस्तो अवस्थामा राजनीतिक दलले हस्तक्षेप गरी उद्धार गर्नु सकारात्मक पक्ष हो, तर मूल प्रश्न यथावत् रहन्छ— राज्यका सम्बन्धित निकायहरू कहाँ थिए?
राजनीतिक दलहरू संकटमा अग्रसर हुनु राम्रो संकेत हुन सक्छ, तर दीर्घकालीन समाधानका लागि संस्थागत सुधार अपरिहार्य छ। यदि नागरिकले विमानस्थलमै असहाय महसुस गर्नुपर्ने अवस्था छ भने, त्यो केवल एक दिनको समस्या होइन; त्यो प्रणालीगत कमजोरीको परिणाम हो।