मोरङमा एम्बुलेन्स प्रयोग गरेर गाँजा तस्करी गरिएको घटनाले समाजलाई स्तब्ध बनाएको छ। आपत्कालीन सेवाका लागि समर्पित एम्बुलेन्सलाई अवैध धन्दाको साधन बनाइनु केवल कानुनी अपराध मात्र होइन, मानवीय मूल्य र विश्वासमाथिको गम्भीर प्रहार पनि हो। धनकुटाबाट मोरङतर्फ लैजाँदै गरिएको १६ पोका—करिब ४८० किलोभन्दा बढी—गाँजासहितको तस्करी रोक्न प्रहरीले हवाई फायरसम्म गर्नुपर्नु परिस्थितिको गम्भीरता दर्शाउने संकेत हो।
यस घटनाले तस्करीको जालो कति संगठित र निर्भीक भइसकेको छ भन्ने उजागर गर्छ। एम्बुलेन्स जस्तो संवेदनशील र सम्मानित सेवाको दुरुपयोग हुनु सुरक्षा निकाय, स्वास्थ्य प्रणाली र समाजका लागि खतरनाक संकेत हो। यस्तो कृत्यले वास्तविक बिरामी र आपतकालीन सेवामाथि पनि अविश्वास जन्माउँछ।
पक्राउ परेका दुई जनामाथि लागुऔषध ऐनअनुसार कारबाही अघि बढाइनु स्वागतयोग्य कदम हो। तर यसमा संलग्न नेटवर्क, योजनाकार र संरक्षण दिने संरचनासम्म पुगेर अनुसन्धान हुनु अपरिहार्य छ। केवल चालक वा भरियामाथि कारबाही गरेर समस्या समाधान हुँदैन।
समाजले अब प्रश्न गर्नुपर्छ—के आपतकालीन सेवाहरू सुरक्षित छन्? के नियमन र अनुगमन पर्याप्त छन्? राज्यले यस्ता अपराधलाई जरैदेखि उखेल्न कठोर कानुनी कारबाही, प्रविधि–आधारित निगरानी र संस्थागत सुधार अविलम्ब अघि बढाउनुपर्छ।
नत्र, मानवताको प्रतीक बनेको एम्बुलेन्स नै अपराधको साधन बन्दै जाने खतरा अझ बढी देखिन्छ।