दिनभरि मजदुरी गर्दै राति किताब समात्ने युवा—यो कुनै भावनात्मक कथामात्र होइन, यो नेपालको सामाजिक संरचनामा सम्भावनाको उज्यालो किरण हो। बरियारपट्टी–२, श्रीपुरका २१ वर्षीय सत्यनारायण साफीले मधेसी दलित आरक्षण कोटाबाट पूर्ण छात्रवृत्तिमा एमबीबीएस अध्ययनको अवसर पाउनु राज्यको समावेशी नीतिको सार्थक उदाहरण बनेको छ।
विपन्नता, अवसरको अभाव र सामाजिक सीमाबीच हुर्किएका साफीका लागि शिक्षा सपना मात्रै होइन, संघर्षको मैदान थियो। दिनभरि श्रम गरेर जीवन धान्दै राति अध्ययनमा जुट्नु सामान्य साहस होइन। यस्तो कठोर यात्रापछि प्राप्त सफलताले देखाउँछ—प्रतिभा अवसर पाएपछि जात, वर्ग र गरिबीका पर्खाल भत्किन सक्छन्।
आरक्षण प्रणालीप्रति हुने आलोचनाका बीच साफीको सफलता सशक्त उत्तर बनेको छ। यो व्यवस्था योग्य र मेहनती सीमान्तकृत युवालाई मूलधारमा ल्याउने संवैधानिक औजार हो भन्ने प्रमाणित भएको छ। जब सही पात्रले अवसर पाउँछ, त्यसले समाजलाई नै माथि उठाउँछ।
देशभरबाट उठिरहेको आर्थिक सहयोग पनि भावनात्मक समर्थन मात्र होइन, सामाजिक स्वीकृतिको संकेत हो। अब राज्यको जिम्मेवारी अझ बढेको छ—यस्ता युवालाई शिक्षा मात्रै होइन, भविष्य निर्माणका लागि आवश्यक संरचना र अवसर पनि सुनिश्चित गर्नु।
सत्यनारायण साफीको संघर्ष व्यक्तिगत जितभन्दा ठूलो सन्देश हो—समान अवसर र दृढ संकल्प मिलेमा गरिबी बाधा हुँदैन, पहिचान आफैं बनिन्छ। यही हो समावेशी लोकतन्त्रको वास्तविक अर्थ।