“विद्यार्थीहरुले अब झोलाको भारी बोक्न पर्दैन…” — हर्क साम्पाङको यो भनाइ केवल एउटा अभिव्यक्ति होइन, हाम्रो वर्तमान शिक्षा प्रणालीमाथि गरिएको गहिरो प्रश्न हो। हप्ताको छ दिन कक्षाकोठामा थिचिएर, शनिबारसमेत गृहकार्यको मानसिक दबाबमा बाँधिएका विद्यार्थीको यथार्थतामाथि यसले सीधा चोट पुर्याउँछ।
आजको शिक्षा किताब, परीक्षा र अंकमा सीमित बन्दै गएको छ। शहरका धेरै विद्यार्थीले आलु, खुर्सानी वा धानको बोट नचिन्नु केवल कृषि ज्ञानको कमी होइन, जीवनसँगको सम्बन्ध टुट्दै गएको संकेत हो। व्यवहारिक सीप, उत्पादनशीलता र श्रमको सम्मानबाट टाढिँदै गएको शिक्षा प्रणालीले समाजलाई आत्मनिर्भर बनाउने सट्टा उपभोक्ता मात्रै बनाइरहेको छ।
तीन दिन पढाइ र तीन दिन क्षमताअनुसार उत्पादनमा संलग्न हुने अवधारणा शिक्षा र जीवनबीचको दूरी घटाउने साहसी सोच हो। यसले विद्यार्थीलाई किताबको ज्ञान मात्र होइन, माटोको गन्ध, पसिनाको मूल्य र उत्पादनको महत्त्व पनि सिकाउँछ। यस्तो शिक्षा प्रणालीले आत्मविश्वासी, सीपयुक्त र समाजप्रति जिम्मेवार नागरिक उत्पादन गर्न सक्छ।
एनएमबि न्यूज युटयुबमा पनि उपलब्ध छ । तपाई यहाँ क्लिक गरेर सब्सक्राइब गर्न सक्नुहुनेछ । साथै फेसबुक र ट्वीटरमार्फतपनि हामीसँग जोडिन सक्नुहुनेछ ।
बैतडीको पाटन सिल, देहिमाडौँ बन्द
२०७७ कार्तिक ८ गते शनिवार
व्यवसायिक प्रतिष्ठानले शिक्षाको गुणस्तर बृद्धिमा सहयोग गर्न आवश्यकः विनोद चौधरी
२०७७ माघ ५ गते सोमवार
साउन ३ गते साँझ ५ बजेभित्र प्रतिनिधिसभा बैठक बोलाउन सर्वोच्चको आदेश
२०७८ असार २८ गते सोमवार
तीन वर्षका विवेकको हत्याको रहस्य खोतल्दै प्रहरी, आरोपी १५ वर्षीया युवतीसँग कस्तो थियो सम्बन्ध ?
२०७८ असार २६ गते शनिवार